Franciszek uwierzy\u0142 i nie zawi\u00f3d\u0142 si\u0119. Ale nie zawi\u00f3d\u0142 si\u0119 dlatego, \u017ce uwierzy\u0142. Bo gdyby nie uwierzy\u0142, gdyby nie zawr\u00f3ci\u0142 spod Spoleto, nie us\u0142ysza\u0142by Jezusa m\u00f3wi\u0105cego do niego z krzy\u017ca w Asy\u017cu, w kosci\u00f3\u0142ku \u015bwi\u0119tego Damiana.”<\/p><\/blockquote>\n

Oczywisto\u015b\u0107 tego \u015bwiata<\/strong><\/p>\n

Wydaje si\u0119, \u017ce jednym z powa\u017cniejszych problem\u00f3w naszego \u017cycia jest pokusa oczywisto\u015bci. Zbyt wiele rzeczy spowszednia\u0142o, sta\u0142o si\u0119 oczywisto\u015bci\u0105 – czym\u015b, co sie dzieje, bo takie wla\u015bnie s\u0105 mechanizmy fizyki, biologii, psychologii, socjologii. Dzieje sie tak, bo tak dzia\u0107 si\u0119 musi, i koniec. A przecie\u017c nic dzia\u0107 si\u0119 nie musi. \u015awiat jest tajemnic\u0105. To zatracenie sensu tajemnicy, a co za tym idzie, tak\u017ce ch\u0119ci wej\u015bcia w ni\u0105, \u015bwiadomego bycia jej cz\u0119\u015bci\u0105, odpowiednio ukierunkowuje nasze my\u015blenie. A mo\u017ce nie chodzi tu tyle o ukierunkowanie, co o ograniczenie.<\/p>\n

Jak wi\u0119c sie my\u015bli dzisiaj? Ka\u017cdy cz\u0142owiek, kt\u00f3ry uleg\u0142 pokusie oczywisto\u015bci, my\u015bli zazwyczaj mniej wi\u0119cej tak: Jest, jak jest, wi\u0119c po co zastanawia\u0107 si\u0119 nad tym? Lepiej od razu przyst\u0105pic do dzia\u0142ania, by nie zaprzepa\u015bcic wi\u0119cej ni\u017c to, co ju\u017c przepad\u0142o. Po co traci\u0107 czas?!… Dzis raczej patrzy si\u0119 na efekty, skutki, owoce. To, co jest fundamentalne i konieczne, wydaje si\u0119 naturalne i oczywiste, tak oczywiste, \u017ce si\u0119 o tym raczej nie m\u00f3wi, a\u017c w ko\u0144cu si\u0119 zapomina.<\/p>\n

Mo\u017ce bardziej konkretnie. Oto cz\u0142owiek, kt\u00f3ry ogl\u0105daj\u0105c pi\u0119kne filmy przyrodnicze o g\u0142\u0119binach morskich zapragn\u0105\u0142 nagle sam wyruszy\u0107 na pobliskie jezioro, aby tam obserwowa\u0107 \u017cycie na jego dnie. Aby nie traci\u0107 czasu, od razu przyst\u0105pi\u0142 do realizacji marzenia. Zacz\u0105\u0142 wi\u0119cej pracowa\u0107, przy tym oszcz\u0119dza\u0142, aby jak najszybciej zgromadzi\u0107 pieni\u0105dze potrzebne na zakup \u0142odzi motorowej i ca\u0142ego ekwipunku. I tak si\u0119 sta\u0142o. Po roku czasu by\u0142 ju\u017c gotowy do wyprawy. Nasta\u0142 wreszcie pi\u0119kny upragniony dzie\u0144. Wyp\u0142yn\u0105\u0142 na jezioro. Wskoczy\u0142 do wody. I utopi\u0142 si\u0119. Zapomnia\u0142, \u017ce nie umia\u0142 p\u0142ywa\u0107.<\/p>\n

Ta historia mo\u017ce czasami przypomina\u0107 i nasze \u017cycie, nasze \u017cycie z Bogiem… Po co traci\u0107 czas? Dobrze by jednak by\u0142o, aby\u015bmy ten czas stracili, bysmy mo\u017ce nawet stracili co\u015b jeszcze, po to by odzyska\u0107 wszystko. Chcia\u0142bym wi\u0119c, aby nasze spotkanie ze \u015bw. Franciszkiem pomoglo nam spojrzec na to, co najbardziej oczywiste. Najcz\u0119sciej, nawi\u0105zujac do Franciszka, podkre\u015bla si\u0119 jego ub\u00f3stwo, umi\u0142owanie stworze\u0144, rado\u015b\u0107. Wydaje mi si\u0119 jednak, \u017ce s\u0105 to tylko owoce, wyrazy, ekspresje tego, co by\u0142o zasadnicze i pierwotne w jego – tak bardzo zachwycaj\u0105cym – \u017cyciu. Dlatego konieczne jest w moim prze\u015bwiadczeniu (opartym na osobistym poznaniu Franciszka oraz na osobistym do\u015bwiadczeniu Boga na drodze franciszka\u0144skiej) zacz\u0105\u0107 od problemu wiary, bez kt\u00f3rego niemo\u017cliwe jest zobaczenie prawdy o Franciszku, m\u0119\u017cu Bo\u017cym, kt\u00f3ry mo\u017ce nauczy\u0107 nas prostoty Ewangelii oraz pom\u00f3c nam odnowi\u0107 nasz\u0105 jedno\u015b\u0107 z Panem naszym – Jezusem.<\/p>\n

Problem wiary<\/strong><\/p>\n

Wiara nie jest problemem intelektu, ale \u017cycia. Aby wierzy\u0107, aby by\u0107 chrzescijaninem, aby czu\u0107 sie w pe\u0142ni dzieckiem Boga, nie wystarczy przekonanie, ze B\u00f3g jest. Przecie\u017c ka\u017cdy, kto posiada zdolno\u015b\u0107 logicznego rozumowania, wie, albo przyjmuje istnienie Boga, Absolutu, Pierwszej Przyczyny. Nie chodzi wi\u0119c o zwyk\u0142e przekonanie, o wiedz\u0119 czy pewno\u015b\u0107. Przecie\u017c i z\u0142e duchy wiedz\u0105, ze B\u00f3g jest; co wi\u0119cej, wiedz\u0105, kim jest sam Jezus, wierz\u0105 i dr\u017c\u0105 – jak m\u00f3wi Biblia. Ale nie s\u0105 przecie\u017c chrzescijanami! Nie o tak\u0105 wiar\u0119 chodzi: wiedzie\u0107 do\u015b\u0107 o Bogu i robi\u0107 swoje. To nie jest wiara.<\/p>\n

Sp\u00f3jrzmy na Franciszka. On nie sko\u0144czy\u0142 seminarium. Ucz\u0119szcza\u0142 jedynie do szk\u00f3\u0142ki parafialnej przy ko\u015bciele \u015bw. Jerzego. Nauczy\u0142 si\u0119 troche \u0142aciny, troche rachunk\u00f3w, nauczy\u0142 si\u0119 stawia\u0107 ko\u015blawe litery, pacierza i zal\u0119knionego patrzenia na wielkiego Boga. C\u00f3\u017c wi\u0119c biedak wiedzia\u0142 o Bogu – prawdziwym, \u017cyj\u0105cym, kochajacym? Jaka by\u0142a jego wiara?
\nChodzi\u0142 do ko\u015bcio\u0142a, tak jak my wszyscy. Nie r\u00f3bmy z niego \u0142ajdaka! Pochodzi\u0142 w ko\u0144cu z dobrej rodziny – chrzescijanskiej, katolickiej (zreszt\u0105 wtedy trudno by\u0142o o inne). Chodzi\u0142 do ko\u015bcio\u0142a, rzuca\u0142 grosze do skarbony, dawa\u0142 co\u015b \u017cebrakom, i \u017cy\u0142. Cieszy\u0142 si\u0119 \u017cyciem: bawi\u0142 si\u0119, gania\u0142 za dziewczynami, ta\u0144czy\u0142. I nie dawa\u0142a mu spa\u0107 my\u015bl o s\u0142awie rycerskiej. Gdzie\u017c wi\u0119c by\u0142a jego wiara? By\u0142a – w ko\u015bciele.<\/p>\n

Us\u0142ysze\u0107 i uwierzy\u0107<\/strong><\/p>\n

A\u017c spotka\u0142 Boga. Us\u0142ysza\u0142 go. Pod Spoleto, gdzie – w drodze na wojn\u0119 w Apulii – podczas snu us\u0142ysza\u0142 glos: Franciszku, komu lepiej s\u0142u\u017cy\u0107: panu czy s\u0142udze? Franciszek odpowiedzia\u0142: Panu. – Dlaczego wi\u0119c dla slugi opuszczasz pana i ksi\u0119cia dla poddanego? Franciszek nie namy\u015blajac sie wiele, zapyta\u0142: Co chcesz, Panie, abym czyni\u0142. – Wracaj do domu, tam zrozumiesz wiecej. I co zrobil? Doczeka\u0142 do rana i wyruszy\u0142 w powrotn\u0105 drog\u0119. Oto jak sam pogrzeba\u0142 wlasne pragnienia. Koniec z karier\u0105 rycersk\u0105. Dlaczego tak zrobi\u0142? Bo us\u0142ysza\u0142 g\u0142os? Owszem. Ale to jeszcze nie to. Zrobi\u0142 tak, bo uwierzy\u0142. Uwierzy\u0142, \u017ce to nie majak senny, \u017ce to \u017cadne z\u0142udzenie. Uwierzy\u0142, \u017ce to by\u0142 g\u0142os Boga, \u017ce to by\u0142 B\u00f3g. Zawr\u00f3ci\u0142, bo uwierzy\u0142, \u017ce w Asy\u017cu ten sam B\u00f3g mia\u0142 mu powiedzie\u0107 wi\u0119cej, \u017ce w Asy\u017cu mia\u0142 zrozumie\u0107, czego B\u00f3g chce od niego. Gdyby nie wiara, Franciszek nie zawr\u00f3ci\u0142by. Gdyby nie wiara, Franciszek potraktowa\u0142by ten sen-wizj\u0119 jak ka\u017cdy inny sen, jak ka\u017cd\u0105 inn\u0105 my\u015bl, kt\u00f3rych tysi\u0105ce nawiedzaj\u0105 \u017cywy, mlodzie\u0144czy umys\u0142.<\/p>\n

Ten pierwszy, swiadomy, konkretny i zdecydowany akt wiary Franciszka – owoc konsekracji chrztu, dar Bozego Ducha, uwra\u017cliwiaj\u0105cy serce i umys\u0142 – zaczyna go przemienia\u0107. Franciszek wie ju\u017c nie tylko, ze B\u00f3g jest, ale \u017ce jest On \u017cywy, \u017ce nawet m\u00f3wi. Dlatego Franciszek nas\u0142uchuje, otwiera powoli i oczy, aby us\u0142ysze\u0107 i zobaczy\u0107 wi\u0119cej, aby zrozumie\u0107 wszystko, co B\u00f3g ma mu do przekazania.<\/p>\n

Gorycz przemienia sie w rado\u015b\u0107<\/strong><\/p>\n

I nastal blogoslawiony dzie\u0144 przemienienia, dzie\u0144 spotkania przy studni Jakuba. Franciszek w oczach tr\u0119dowatego dostrzeg\u0142 oczy Jezusa. Dostrzeg\u0142, bo uwierzy\u0142. Bez wiary tr\u0119dowaty zawsze pozostaje tr\u0119dowatym i budzi wstr\u0119t. A Franciszek poca\u0142owa\u0142 go. W tym spotkaniu Jezus mocno dotkn\u0105\u0142 go swoj\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 i przemieni\u0142 jego serce. On sam wspomina ze wzruszeniem o tym wydarzeniu w swoim Testamencie: „Mnie, bratu Franciszkowi, Pan da\u0142 tak rozpocz\u0105\u0107 \u017cycie pokuty: gdy by\u0142em w grzechach, widok tr\u0119dowatych wydawa\u0142 mi si\u0119 bardzo przykry. I Pan sam wprowadzi\u0142 mnie miedzy nich i okazywa\u0142em im mi\u0142osierdzie. I kiedy odchodzi\u0142em od nich, to, co wydawa\u0142o mi si\u0119 gorzkie, zmieni\u0142o mi si\u0119 w s\u0142odycz duszy i cia\u0142a; i potem, nie czekaj\u0105c d\u0142ugo, porzuci\u0142em \u015bwiat. Franciszek uwierzy\u0142, \u017ce to Jezus, \u017ce to Pan da\u0142 mu \u0142ask\u0119 przejrzenia, \u0142aske nawr\u00f3cenia. Uwierzy\u0142, \u017ce to by\u0142 Pan. Uwierzy\u0142, \u017ce to Pan da\u0142 mu…, \u017ce to Pan sam… Nie Franciszek, ale Pan. To nie by\u0142 kaprys, m\u0142odzie\u0144cze szale\u0144stwo, zwariowanie, ale dzia\u0142anie Boga.<\/p>\n

Franciszek uwierzy\u0142 i nie zawi\u00f3d\u0142 si\u0119. Ale nie zawi\u00f3d\u0142 si\u0119 dlatego, \u017ce uwierzy\u0142. Bo gdyby nie uwierzy\u0142, gdyby nie zawr\u00f3ci\u0142 spod Spoleto, nie us\u0142ysza\u0142by Jezusa m\u00f3wi\u0105cego do niego z krzy\u017ca w Asy\u017cu, w kosci\u00f3\u0142ku \u015bwi\u0119tego Damiana. Tu wla\u015bnie Jezus odpowiedzia\u0142 mu na pytanie wyra\u017cone wcze\u015bniej: Co chcesz, Panie, abym czyni\u0142? – Franciszku, id\u017a, odbuduj m\u00f3j dom. Franciszkowi nie trzeba by\u0142o powtarza\u0107. Bez wahania przyst\u0105pi\u0142 do dzie\u0142a. Dlaczego? Bo uwierzy\u0142. Uwierzy\u0142, \u017ce ten sam g\u0142os, kt\u00f3ry kilka miesi\u0119cy wcze\u015bniej us\u0142ysza\u0142 we \u015bnie, dopowiedzia\u0142 mu teraz to, czego oczekiwa\u0142.<\/p>\n

P\u00f3j\u015b\u0107 za wiar\u0105<\/strong><\/p>\n

Kiedy podczas mszy \u015bwi\u0119tej us\u0142ysza\u0142 fragment Ewangelii m\u00f3wi\u0105cy o rozes\u0142aniu aposto\u0142\u00f3w przez Jezusa, wiedzia\u0142, \u017ce by\u0142y to s\u0142owa skierowane do niego, \u017ce by\u0142 dalszy ci\u0105g dialogu mi\u0119dzy nim a Jezusem. Dlatego odpowiedzia\u0142 zdecydowanie i na te s\u0142owa. Mia\u0142 ju\u017c za sob\u0105 do\u015bwiadczenie i \u017cycia pustelniczego, i \u017cycia u boku mnich\u00f3w w klasztorze benedykty\u0144skim. Jednak dopiero co us\u0142yszane s\u0142owa sta\u0142y si\u0119 nowym, jasnym drogowskazem. I nie tyle by\u0142y nawet znakiem, co propozycj\u0105 czy nakazem Jezusa, kt\u00f3rego g\u0142os zna\u0142 ju\u017c przecie\u017c dobrze. Zrozumia\u0142, \u0119e ma by\u0107 nie Janem Chrzcicielem \u017cyjacym na pustyni, nie cz\u0142onkiem pierwszej wsp\u00f3lnoty chrzescija\u0144skiej, ale aposto\u0142em modl\u0105cym si\u0119 i glosz\u0105cym Ewangeli\u0119 u boku Jezusa.<\/p>\n

Zrozumia\u0142, bo uwierzy\u0142. To jego wiara sprawi\u0142a, \u017ce odczyta\u0142 \u017cywo\u015b\u0107 s\u0142\u00f3w Jezusa skierowanych ju\u017c nie do aposto\u0142\u00f3w, ale do niego. Oto w ko\u015bciele by\u0142 Jezus, \u017cywy Jezus, kt\u00f3ry otworzy\u0142 usta i przem\u00f3wi\u0142 do Franciszka. Dlatego w\u0142o\u017cy\u0142 na siebie ubogi habit – prost\u0105 szat\u0119 w kszta\u0142cie krzy\u017ca, kt\u00f3ry chroni przed moc\u0105 z\u0142ych duch\u00f3w, a przede wszystkim przypomina o zwyci\u0119stwie Pana i Zbawiciela i przynosi pok\u00f3j: „Nie b\u00f3jcie sie: Jam zwyci\u0119\u017cy\u0142 \u015bwiat” (por. J 16,33).<\/p>\n

Franciszek uwierzy\u0142 w prawdziwo\u015b\u0107 tego wszystkiego, co s\u0142ysza\u0142. Wiedzia\u0142, \u017ce nie chodzi\u0142o o jakie\u015b s\u0142owa, ale o s\u0142owa samego Boga. By\u0142 otwarty i wra\u017cliwy na tchnienie Bo\u017cego Ducha. Wierzy\u0142. Wierzy\u0142 i post\u0119powa\u0142 za glosem Boga. Im dalej szed\u0142, tym bardziej utwierdza\u0142 si\u0119 w wierze, a ta pot\u0119guj\u0105ca si\u0119 w nim wiara otwiera\u0142a go jeszcze bardziej i uwra\u017cliwia\u0142a na ka\u017cdy nowy powiew Bozy.<\/p>\n

Co\u015b dla odwa\u017cnych<\/strong><\/p>\n

Wiara jest \u0142ask\u0105. Szczeg\u00f3lnie tej \u0142aski nikomu nie szcz\u0119dzi B\u00f3g. Trzeba jednak pokory, aby j\u0105 przyj\u0105\u0107. Trzeba pokory, aby umie\u0107 zrezygnowa\u0107 z w\u0142asnych plan\u00f3w, a w ten spos\u00f3b uzna\u0107, \u017ce jest kto\u015b, kto wie lepiej, kto po prostu wie. Franciszek uwierzy\u0142, \u017ce jego w\u0142asne plany nie by\u0142y planami dla niego. Ich porzucenie nie by\u0142o dla niego \u0142atwe. Ale nie o porzucenie tu chodzi\u0142o, ale o nowy wyb\u00f3r, now\u0105 drog\u0119, nowe marzenia. Wiara czyni wszystko nowe.<\/p>\n

Pokocha\u0107 Mi\u0142o\u015b\u0107<\/strong><\/p>\n

Franciszek spotka\u0142 \u017cywego Boga. B\u00f3g Franciszka o\u017cy\u0142. Stan\u0105\u0142 przed nim, przem\u00f3wi\u0142 do niego, dotkn\u0105\u0142 go. Wiara otworzy\u0142a Franciszkowi oczy i serce. I tymi oczyma patrzy\u0142 i widzia\u0142 \u017cywego Jezusa, a serce potwierdza\u0142o mu: tak, to On. I nie mia\u0142 w\u0105tpliwo\u015bci, bo to „serce pa\u0142a\u0142o w nim, gdy s\u0142ysza\u0142 s\u0142odki g\u0142os „(por. Lk 24,32<\/a>Lk 24,32
English: World English Bible - WEB<\/a><\/b>
301 Moved Permanently\n\nMoved Permanently\nThe document has moved .

WP-Bible plugin<\/a><\/span><\/span>). B\u00f3g Franciszka o\u017cy\u0142 i nigdy ju\u017c nie umar\u0142, bo Franciszek zakocha\u0142 si\u0119 w Nim i oszala\u0142, „rozchorowa\u0142 si\u0119, zwariowa\u0142 z mi\u0142o\u015bci” (por. Pnp 5,8). I nie pragn\u0105\u0142 ju\u017c niczego innego, jak tylko trwa\u0107 w tym zakochaniu i szale\u0107, i wy\u015bpiewywa\u0107 je ca\u0142emu \u015bwiatu. Zakocha\u0142 si\u0119, bo pozna\u0142 pi\u0119kno Boga, kt\u00f3ry dla niego sta\u0142 si\u0119 „s\u0142odki, godny mi\u0142o\u015bci, ukochany i ca\u0142y po\u017c\u0105dany ponad wszystko na wieki”.<\/p>\n

Dlatego nie chcia\u0142 i nie umia\u0142 ju\u017c inaczej, bo przez to zakochanie sama Mi\u0142o\u015b\u0107 zamieszka\u0142a w nim, i to Mi\u0142o\u015b\u0107 Ukrzy\u017cowana, a „\u017car jej to \u017car ognia, p\u0142omie\u0144 Pa\u0144ski” (Pnp 8,6). Franciszek bowiem pozna\u0142 i b\u00f3l Ukrzy\u017cowanego, i rozkosz jego ukochania ju\u017c przed krzy\u017cem w kosci\u00f3\u0142ku \u015bwi\u0119tego Damiana. Ju\u017c tam Ukrzy\u017cowany ze swymi ranami zamieszka\u0142 w nim, by dopiero na Alwernii po dziewietnastu latach wycisn\u0105\u0107 na jego ciele stygmaty jak piecz\u0119\u0107 (por. Pnp 8,6) potwierdzaj\u0105c\u0105 mi\u0142osne zjednoczenie.<\/p>\n

Przestroga<\/strong><\/p>\n

Dar wiary czy dar poznania \u017cywego Boga nosi si\u0119 w „naczyniach glinianych, aby z Boga by\u0142a owa przeogromna moc, a nie z nas” (por. 2 Kor 4,7<\/a>2 Kor 4,7
English: World English Bible - WEB<\/a><\/b>
301 Moved Permanently\n\nMoved Permanently\nThe document has moved .

WP-Bible plugin<\/a><\/span><\/span>), dlatego trzeba dba\u0107 i o dar, i o naczynia. Franciszek zdawa\u0142 sobie spraw\u0119 z tego doskonale. Wiedzia\u0142, \u017ce jest jedna, pewna droga, na kt\u00f3rej te naczynia nie t\u0142uk\u0105 si\u0119. Pozna\u0142 t\u0119 droge zn\u00f3w poprzez wiar\u0119, bo uwierzy\u0142, \u017ce to B\u00f3g mu j\u0105 wskaza\u0142, o czym wspomina w Testamencie: „A gdy Pan da\u0142 mi braci, nikt mi nie wskazywa\u0142, co mam czyni\u0107, lecz sam Najwy\u017cszy objawi\u0142 mi, \u017ce powinienem \u017cy\u0107 wed\u0142ug Ewangelii \u015bwi\u0119tej”. Sam za\u015b zach\u0119ca\u0142 braci: „Dlatego strze\u017cmy si\u0119 wszyscy bardzo, aby\u015bmy pod urokiem jakiej\u015b nagrody, pracy czy korzy\u015bci nie zagubili lub nie odwr\u00f3cili naszego umys\u0142u i serca od Pana.<\/p>\n

Przez \u015bwi\u0119t\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 jest B\u00f3g, prosz\u0119 wszystkich braci, tak ministr\u00f3w, jak innych, aby usun\u0105wszy wszystkie przeszkody i odrzuciwszy wszystkie troski i k\u0142opoty, czystym sercem i pobo\u017cnym umys\u0142em jak najlepiej s\u0142u\u017cyli Panu Bogu, kochali Go, wielbili i czcili; bo tego w\u0142asnie B\u00f3g ponad wszystko pragnie. I przygotowujmy sobie zawsze przybytek i mieszkanie Temu, kt\u00f3ry jest Panem Bogiem wszechmog\u0105cym, Ojcem i Synem, i Duchem \u015awi\u0119tym”.<\/p>\n

Franciszek zrozumia\u0142, \u017ce prawdziwe \u017cycie polega na tym, by poprzez wiar\u0119 odkry\u0107 \u017cywego Boga, odkry\u0107 Mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 jest On sam, i odpowiedzie\u0107 na Ni\u0105 zakochaniem, i trwa\u0107 w nim moc\u0105 wiary. Zrozumia\u0142, ze trzeba du\u017co Bo\u017cego \u015bwiat\u0142a, aby widzie\u0107 jasno i w prawdzie, aby nie zagubi\u0107 si\u0119, ale wytrwa\u0107 poprzez pos\u0142usze\u0144stwo woli Boga, kt\u00f3ra prowadzi do spe\u0142nienia. I o to si\u0119 modli\u0142 przed krzy\u017cem:<\/p>\n

Najwy\u017cszy, chwalebny Bo\u017ce, rozja\u015bnij ciemno\u015bci mego serca
\ni daj mi, Panie, prawdziw\u0105 wiar\u0119, niezachwian\u0105 nadziej\u0119 i doskonal\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107,
\njak r\u00f3wnie\u017c zrozumienie i poznanie,
\nabym m\u00f3g\u0142 wype\u0142nia\u0107 tw\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 i nieomyln\u0105 wol\u0119. Amen.<\/strong><\/p><\/blockquote>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Franciszek uwierzy\u0142 i nie zawi\u00f3d\u0142 si\u0119. Ale nie zawi\u00f3d\u0142 si\u0119 dlatego, \u017ce uwierzy\u0142. Bo gdyby nie uwierzy\u0142, gdyby nie zawr\u00f3ci\u0142…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":52,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/200"}],"collection":[{"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=200"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/200\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":256,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/200\/revisions\/256"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/52"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=200"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}