W okresie najwi\u0119kszego rozkwitu Miedniki zwane Kr\u00f3lewskimi by\u0142y jednym z ochronnych osiedli zamykaj\u0105cych wej\u015bcie do stolicy od wschodu, na szlaku prowadz\u0105cym do Mi\u0144ska i dalej do Smole\u0144ska i Moskwy.<\/p>\n
S\u0142ynna wile\u0144ska Ostra Brama, zwana by\u0142a kiedy\u015b Bram\u0105 Miednick\u0105, poniewa\u017c od niej rozpoczyna\u0142 si\u0119 trakt zamiejski wiod\u0105cy do Miednik. W okresie najwi\u0119kszego rozkwitu Miedniki zwane Kr\u00f3lewskimi by\u0142y jednym z ochronnych osiedli zamykaj\u0105cych wej\u015bcie do stolicy od wschodu, na szlaku prowadz\u0105cym do Mi\u0144ska i dalej do Smole\u0144ska i Moskwy.<\/p>\n
Miedniki (lit. Medininkai)<\/em> obecnie s\u0105 niedu\u017cym przygranicznym miasteczkiem, po\u0142o\u017conym na wschodzie rejonu wile\u0144skiego, w odleg\u0142o\u015bci 28 kilometr\u00f3w od Wilna. Dla ka\u017cdego cz\u0142owieka mniej lub wi\u0119cej obeznanego z histori\u0105 Litwy, Miedniki przede wszystkim kojarz\u0105 si\u0119 z malowniczymi ruinami kr\u00f3lewskiego zamku. Sporo os\u00f3b b\u0119dzie wiedzia\u0142o, \u017ce nieopodal Miednik po\u0142o\u017cony jest najwy\u017cszy punkt powierzchni Litwy, czyli G\u00f3ra J\u00f3zefowa (lit. Juozapine)<\/em> licz\u0105ca 292 m. nad poziomem morza.<\/p>\n I najcz\u0119\u015bciej na tym nasza wiedza dotycz\u0105ca Miednik si\u0119 ko\u0144czy, a przecie\u017c to osiedle jest jedn\u0105 z g\u0142\u00f3wnych atrakcji historycznych i turystycznych Wile\u0144szczyzny. G\u0142\u00f3wn\u0105 „przyczyn\u0105” tej popularno\u015bci Miednik s\u0105 bardzo rzadko na Litwie spotykane mury dawnej warowni.<\/p>\n Godnym om\u00f3wienia obiektem w Miednikach jest ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny, a dok\u0142adnie jego historia. Miednicki ko\u015bci\u00f3\u0142 jest jednym z pierwszych siedmiu ko\u015bcio\u0142\u00f3w parafialnych za\u0142o\u017conych przez kr\u00f3la W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142\u0119 tu\u017c po chrzcie Litwy w 1387 roku. Chocia\u017c historia miednickiego ko\u015bcio\u0142a liczy ponad sze\u015b\u0107 wiek\u00f3w, to jednak materia\u0142\u00f3w dotycz\u0105cych tej historii lub mog\u0105cych pom\u00f3c j\u0105 odtworzy\u0107, nie jest zbyt du\u017co, zw\u0142aszcza sk\u0105pe informacje mamy z wczesnego okresu. Wiadomo jest, \u017ce w 1391 roku przywilejem Jagie\u0142\u0142y w Miednikach zosta\u0142 osadzony zakon Augustian\u00f3w, kt\u00f3ry administrowa\u0142 w parafii miednickiej przez ponad cztery wieki.<\/p>\n Trzeba doda\u0107, \u017ce dawny miednicki ko\u015bci\u00f3\u0142 nie znajdowa\u0142 si\u0119 na tym samym miejscu, gdzie jest obecna parafialna \u015bwi\u0105tynia. Kiedy\u015b ko\u015bci\u00f3\u0142 mie\u015bci\u0142 si\u0119 w samym sercu miasteczka – przy rynku, ko\u0142o przebiegaj\u0105cego traktu oszmia\u0144skiego. W XVIII-wiecznych inwentarzach Miednik, ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny umiejscowiony jest przy ulicy Kosi\u0144skiej. Tak by\u0142o do XIX wieku w\u0142\u0105cznie, dopiero na pocz\u0105tku XX wieku, po otrzymaniu parceli pod maj\u0105cy si\u0119 budowa\u0107 nowy ko\u015bci\u00f3\u0142, umiejscowienie \u015bwi\u0105tyni zmieniono.<\/p>\n Nic nie wiemy o pierwszym miednickim ko\u015bciele, prawdopodobnie sp\u0142on\u0105\u0142 podczas jednego z napad\u00f3w krzy\u017cackich na po\u0142o\u017cony w s\u0105siedztwie ksi\u0105\u017c\u0119cy zamek. Miednicki ko\u015bci\u00f3\u0142 zdecydowanie nie mia\u0142 szcz\u0119\u015bcia, niejednokrotnie go niszczono i zn\u00f3w odbudowywano, a to za spraw\u0105 cz\u0119stych wojen XVI-XVII wiek\u00f3w i \u201eprzydro\u017cnego” po\u0142o\u017cenia Miednik. Udokumentowany w \u017ar\u00f3d\u0142ach historycznych po\u017car kolejnego miednickiego ko\u015bcio\u0142a by\u0142 oko\u0142o 1780 roku, a jego przyczyn\u0105 na pewno nie by\u0142o przej\u015bcie przez Miedniki wrogich wojsk.<\/p>\n Zanim powsta\u0142a nowa drewniana \u015bwi\u0105tynia, nabo\u017ce\u0144stwo odprawiano w tymczasowej szopie. Ta sytuacja opisana jest w akcie wizytacji parafii miednickiej z 1783 roku. W dokumencie czytamy, \u017ce tymczasowa szopa \u201ewybudowana jest z drzewa ze \u015brodka ciosanego, du\u017ca, s\u0142om\u0105 kryta pod \u0142opat\u0119, do kt\u00f3rej drzwi dwoje, posadzka z gliny”. W szopie by\u0142y urz\u0105dzone trzy o\u0142tarze, w jednym z bocznych o\u0142tarzy by\u0142, obraz Maryi Panny malowany na d\u0119bowej desce i podobno s\u0142yn\u0105cy z \u0142ask. W opisie jest podany wygl\u0105d najbli\u017cszej okolicy ko\u015bcio\u0142a, w tym tak\u017ce wygl\u0105d klasztoru Augustian\u00f3w – \u201edzwonnica o 4 s\u0142upach niekryta, w kt\u00f3rej dzwon jeden od 37 kamieni.<\/p>\n Druga dzwonnica obok, tako\u017c na 4 s\u0142upach, kryta gontami, w kt\u00f3rej dwa dzwony pomniejsze, z kt\u00f3rych jeden potrzebuje przelania, bo jest rozbity (…) za bram\u0105 cmentarzow\u0105 na placu klasztornym szpital z drzewa sosnowego, dranicami kryty (…) z cmentarza przez furtk\u0119 zamczysta na dziedziniec klasztorny, na kt\u00f3ry wszed\u0142szy, na wsch\u00f3d s\u0142o\u0144ca ty\u0142em stoi klasztor, z przodem na zach\u00f3d. Nowo wybudowany z ciosanego na wszystkie strony drzewa, dach gontami kryty”.<\/p>\n Ju\u017c w tych dawnych czasach w Miednikach dzia\u0142a\u0142a szk\u00f3\u0142ka parafialna, o kt\u00f3rej w dokumencie jest napisane \u201ezimow\u0105 por\u0105 w szpitalu ucz\u0105 si\u0119 dzieci prostej kondycji os\u00f3b 15, uczy si\u0119 czyta\u0107, pisa\u0107, do mszy s\u0142u\u017cy\u0107”. Miedniccy augustianie mieli 3 w\u0142\u00f3ki funduszowej ziemi i karczm\u0119 przy rynku.<\/p>\n W 1788 roku, staraniem \u00f3wczesnego proboszcza miednickiego ks. Marcina Ga\u0142eckiego, zosta\u0142 zbudowany nowy drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3rego wygl\u0105d jest podany w opisie z 1830 roku. Dokument podaje, \u017ce \u201eko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny miednicki zbudowany z czesanego drzewa w figurze pi\u0119ciok\u0105tnej na dw\u00f3ch kondygnacjach z jednym przedsionkiem. Na tym ko\u015bciele znajduj\u0105 si\u0119 wie\u017cyczki trzy, \u015brodkowa wi\u0119ksza i w niej jest sygnatariusz, a po ko\u0144cach ko\u015bcio\u0142a dwie niniejsze. D\u0142ugo\u015b\u0107 ko\u015bcio\u0142a \u0142okci 42, szeroko\u015b\u0107 wewn\u0105trz \u0142okci 22. Pokryty ten ko\u015bci\u00f3\u0142 na wierzchu gontami, a na drugiej kondygnacji tarcicami (…) posadzka w ko\u015bciele i zakrystii z cegie\u0142, sklep po\u015brodku ko\u015bcio\u0142a jest jeden z drzwiami drewnianymi.<\/p>\n Groby jakie by\u0142y to si\u0119 w ca\u0142o\u015bci utrzymuj\u0105 w przyzwoito\u015bci, do niczego ten sklep nie jest wi\u0119cej u\u017cyteczny. \u015aciany ko\u015bcio\u0142a mocne, w\u0119g\u0142y opierzenia w klamry wzi\u0119te, podmur\u00f3wki i szwel\u00f3w potrzebuj\u0105ce. Ko\u015bci\u00f3\u0142 konsekrowany w 1791 roku przez biskupa wile\u0144skiego ks.Tomasza Ignacego Zienkowicza pod tytu\u0142em \u015bw. Tr\u00f3jcy (…) o\u0142tarz\u00f3w w tym ko\u015bciele trzy, wielki pod tytu\u0142em \u015bw. Tr\u00f3jcy, maj\u0105cy dwie kondygnacje, z tarczyc, malowany, snycersk\u0105 robot\u0105 ozdobiony, statui cztery wyz\u0142acane, na drugiej kondygnacji okienko ma\u0142e, promienie z czterema cherubinkami i te roboty snycerskiej wyz\u0142acane, s\u0142owem ca\u0142y o\u0142tarz po wi\u0119kszej cz\u0119\u015bci jest wyz\u0142acany (…)<\/p>\n Ogrodzenie ko\u015bcio\u0142a i dzwonnicy kamiennym wa\u0142em oprowadzone by\u0142o i dopiero w cz\u0119\u015bci nadrujnowane, zamkni\u0119cie ko\u015bcielnego placu prostok\u0105tne w dostatecznej obszerno\u015bci. \u201eCmentarz parafialny znajdowa\u0142 si\u0119 ju\u017c poza miasteczkiem, nie za\u015b jak dawniej dooko\u0142a ko\u015bcio\u0142a – \u201ecmentarz parafialny miednicki za miasteczkiem o p\u00f3\u0142 wiorsty, dopiero rowem oprowadzony, a wkr\u00f3tce oparkaniany b\u0119dzie, na kt\u00f3rym znajduj\u0105 si\u0119 krzy\u017ce z figurkami Pana Jezusa”.<\/p>\n Podczas inwazji francuskiej w 1812 roku ko\u015bci\u00f3\u0142 raczej nie ucierpia\u0142, natomiast spali\u0142a si\u0119 plebania. Co nie zrobi\u0142 w 1812 roku ogie\u0144 i bandy maruder\u00f3w, to w 1832 roku zrobi\u0142 carski rz\u0105d. Po st\u0142umieniu powstania 1831 roku, Rosjanie postanowili przeprowadzi\u0107 kasacj\u0119 katolickich zgromadze\u0144 zakonnych, ju\u017c od kilku wiek\u00f3w dzia\u0142aj\u0105cych na by\u0142ych ziemiach WKL, a obecnie nale\u017c\u0105cych do Imperium Rosyjskiego. Dotychczas parafia miednicka i ko\u015bci\u00f3\u0142 by\u0142y obs\u0142ugiwane przez zakon Augustian\u00f3w, maj\u0105cych tak\u017ce w Miednikach sw\u00f3j klasztor. Decyzj\u0105 rz\u0105du guberni wile\u0144skiej, w 1831 roku augustianie opu\u015bcili Miedniki, parafi\u0119 miednicka zlikwidowano a ko\u015bci\u00f3\u0142 zamkni\u0119to.<\/p>\n Terytorium dawnej parafii miednickiej rozdzielono po\u015br\u00f3d s\u0105siednich parafii, za\u015b same Miedniki nale\u017ca\u0142y teraz do parafii szumskiej. Los zamkni\u0119tego ko\u015bcio\u0142a nie jest dobrze znany \u2014 w niekt\u00f3rych dokumentach napotka\u0142em wzmiank\u0119, \u017ce planowano go przewie\u017a\u0107 do miasteczka So\u0142y, gdzie miejscowy ko\u015bci\u00f3\u0142 sp\u0142on\u0105\u0142 jeszcze w 1794 roku, jednak z tego zamiaru chyba zrezygnowano. Mo\u017cliwie, \u017ce budynek by\u0142ego miednickiego ko\u015bcio\u0142a p\u00f3\u017aniej traktowano jako \u017ar\u00f3d\u0142o niezb\u0119dnych materia\u0142\u00f3w budowlanych lub drzewa opa\u0142owego, czyli go po prostu z czasem rozebrano. Chc\u0119 zacytowa\u0107 urywek pewnego dokumentu – jest to relacja jednego z urz\u0119dnik\u00f3w obecnych na \u201euroczysto\u015bci” zamkni\u0119cia jednej z najstarszych na Litwie \u015bwi\u0105ty\u0144 katolickich po przybyciu do Miednik \u201eUrz\u0119dnik J\u00f3zef B\u0142a\u017cejewicz objawi\u0142 obywatelstwu i mieszka\u0144com, kt\u00f3rzy z nich do kt\u00f3rej parafii odt\u0105d nale\u017ce\u0107 b\u0119d\u0105 (…) Bielizna do u\u017cycia niezdatna i firanki podarte, na miejscu spalone zosta\u0142y.<\/p>\n Relikwie \u015b\u015b. M\u0119czennik\u00f3w z wielkiego o\u0142tarza wyj\u0119te, woda chrzestna i \u015bwi\u0119cona za o\u0142tarz wylana, w sklepie b\u0119d\u0105ce trumny na powierzchni wkopane do ziemi. Ko\u015bci\u00f3\u0142 wymieciony, po zamkni\u0119ciu klucze oddane zosta\u0142y urz\u0119dnikowi cywilnemu p. B\u0142a\u017cejewiczowi. Nic w ko\u015bciele miednickim nie zosta\u0142o, pr\u00f3cz o\u0142tarza wielkiego przeznaczonego do cudzieniskiego ko\u015bcio\u0142a, ksi\u0119gi metryczne za rewersem oddane zosta\u0142y do ko\u015bcio\u0142a cudzieniskiego”. Po powstaniu w 1863 roku, kiedy rz\u0105d rosyjski rozpocz\u0105\u0142 kolejn\u0105 akcj\u0119 represyjn\u0105 przeciwko katolickiemu duchowie\u0144stwu, zlikwidowano parafi\u0119 szumsk\u0105. Teraz z kolei Miedniki przesz\u0142y do parafii taboryskiej i tak by\u0142o do 1917 roku.<\/p>\n Przez kilkana\u015bcie lat mieszka\u0144cy Miednik i najbli\u017cszych okolic wszelkie interesy religijne za\u0142atwiali w Szumsku. Dopiero 1858 roku \u00f3wczesna w\u0142a\u015bcicielka Miednik, Zofia Kamie\u0144ska otrzyma\u0142a zezwolenie od rz\u0105du na budow\u0119 w miasteczku niedu\u017cej drewnianej kaplicy. Ju\u017c wkr\u00f3tce kosztem Kamie\u0144skiej kaplica stan\u0119\u0142a, a do odprawiania w niej nabo\u017ce\u0144stw sprowadzono ksi\u0119dza, kt\u00f3ry na co dzie\u0144 mieszka\u0142 we dworze. Chocia\u017c oficjalnie kaplic\u0119 zbudowano dla potrzeb religijnych w\u0142a\u015bcicielki dworu, to jednak korzysta\u0142a z niej tak\u017ce miejscowa ludno\u015b\u0107. Kaplica dzia\u0142a\u0142a przez bardzo kr\u00f3tki okres, gdy\u017c w 1865 roku j \u0105 zamkni\u0119to.<\/p>\n Przez p\u00f3\u0142 wieku Miedniki nie mia\u0142y w\u0142asnego ko\u015bcio\u0142a lub kaplicy. Mimo \u017ce miejscowi mieszka\u0144cy kilkakrotnie pr\u00f3bowali otrzyma\u0107 zezwolenie na budow\u0119 kaplicy w miasteczku, to jednak na to nie pozwolono. Tak te\u017c by\u0142o w 1905 roku, kiedy to po wydaniu na \u015bwiat ukazu o tolerancji religijnej, nast\u0105pi\u0142a stosunkowa wolno\u015b\u0107 wyznania religii. Mieszka\u0144cy Miednik i okolicznych wsi i za\u015bciank\u00f3w napisali pro\u015bb\u0119 do gubernatora, w kt\u00f3rej wyrazili ch\u0119\u0107 budowy w Miednikach nowego ko\u015bcio\u0142a lub, chocia\u017cby, przeniesienia starego z Taboryszek (tam w\u0142a\u015bnie trwa\u0142a budowa obecnego murowanego ko\u015bcio\u0142a). Pro\u015bb\u0119 opatrzon\u0105 licznymi podpisami miedniczan dla gubernatora dostarczyli przedstawiciele spo\u0142eczno\u015bci miednickiej, w osobie Kazimierza Mi\u0144skiego, Kazimierza Dejnowa i Antoniego \u0141awrynowie\u017ca. Pozwolenia nie otrzymano.<\/p>\n Sytuacja zmieni\u0142a si\u0119 w czasach I wojny \u015bwiatowej. Okupacyjna administracja niemiecka do\u015b\u0107 wyrozumiale ustosunkowa\u0142a si\u0119 do uczu\u0107 religijnych mieszka\u0144c\u00f3w Wile\u0144szczyzny. W 1917 roku zaistnia\u0142a mo\u017cliwo\u015b\u0107 budowy ko\u015bcio\u0142a w Miednikach, jednak trudny okres wojenny nie sprzyja\u0142 takim przedsi\u0119wzi\u0119ciom, ze wzgl\u0119du na szczup\u0142o\u015b\u0107 finans\u00f3w ludno\u015bci. Jednak i w tej trudnej sytuacji znalaz\u0142o si\u0119 wyj\u015bcie – z jednej z wiejskich stod\u00f3\u0142 zrobiono tymczasow\u0105 kaplic\u0119. Ten prowizoryczny \u201eko\u015bci\u00f3\u0142” 27 sierpnia 1917 roku zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony pod wezwaniem \u015bw. Kazimierza przez \u00f3wczesnego proboszcza turgielskiego ks. Paw\u0142a Szepeckiego. Tego\u017c roku, dnia 28 listopada, decyzj\u0105 administratora diecezji wile\u0144skiej ks. Michalkiewie\u017ca zosta\u0142a odrestaurowana parafia miednicka.<\/p>\n Na pocz\u0105tku lat dwudziestych pojawi\u0142 si\u0119 nast\u0119pny problem – miednicki parafialny ko\u015bci\u00f3\u0142 ca\u0142kiem nie mia\u0142 ziemi, potrzebnej dla godziwego proboszcza. W 1921 roku Komitet Parafialny prowadzi\u0142 pertraktacje z \u00f3wczesn\u0105 w\u0142a\u015bcicielk\u0105 Miednik El\u017cbiet\u0105 Komarow\u0105 w sprawie zakupu ziemi, jednak do skutku tej sprawy nie doprowadzono. Po parcelacji maj\u0105tku, kt\u00f3ra nast\u0105pi\u0142a kilka lat p\u00f3\u017aniej, Urz\u0105d Ziemski wydzieli\u0142 dla miednickiego ko\u015bcio\u0142a 18-hektarow\u0105 parcel\u0119, na kt\u00f3rej mi\u0119dzy innymi znajdowa\u0142y si\u0119 ruiny zamku. Za czas\u00f3w pracy w Miednikach ks. Antoniego Rutkowskiego \u201edojrza\u0142a” decyzja budowy nowego miednickiego ko\u015bcio\u0142a parafialnego.<\/p>\n W 1928 roku zatwierdzono projekt nowej drewnianej \u015bwi\u0105tyni, opracowany przez architekta A. Dubowika. Wybudowany wsp\u00f3lnymi si\u0142ami parafian nowy ko\u015bci\u00f3\u0142, zosta\u0142 po\u015bwi\u0119cony par\u0119 lat p\u00f3\u017aniej pw. \u015a w. Kazimierza. Drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142 o do\u015b\u0107 oryginalnej architekturze istnieje dotychczas i nadal s\u0142u\u017cy dla miejscowego katolickiego ludu. Obecnie w Miednikach przy ko\u015bciele mieszkaj\u0105 franciszkanie, kt\u00f3rych pierwszy przedstawiciel pojawi\u0142 si\u0119 w tej miejscowo\u015bci w 1961 roku, a by\u0142 to ks. Franciszkanin Kamil Wielema\u0144ski, kt\u00f3ry wr\u00f3ci\u0142 w\u0142a\u015bnie z sowieckiego zes\u0142ania i osiad\u0142 w Miednikach.<\/p>\n Katalog archidiecezji wile\u0144skiej z 1939 roku podaje tak\u0105 wiadomo\u015b\u0107 w j\u0119zyku \u0142aci\u0144skim:<\/p>\n \u201eStarodawny ko\u015bci\u00f3\u0142 Tr\u00f3jcy Przenaj\u015bwi\u0119tszej i \u015bw. Kazimierza Kr\u00f3lewicza i Wyznawcy w Miednikach, fundowany jeszcze przez Jagie\u0142\u0142\u0119 w 1391 r., zosta\u0142 zaj\u0119ty przez schizmatyk\u00f3w w 1865 roku. W 1910 zosta\u0142 zniszczony i na nowo z drzewa odbudowany. W roku 1931 wybudowano nowy, drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142. Skupia si\u0119 przy nim 3.485 wiernych wyznania katolickiego.\u201d<\/p><\/blockquote>\n Przez ponad 40 lat tym ko\u015bcio\u0142em i parafi\u0105 opiekowa\u0142 si\u0119 franciszkanin o. Kamil Kazimierz We\u0142yma\u0144ski. Ze wzgl\u0119du na sw\u00f3j wiek zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 on z pro\u015bb\u0105 o przys\u0142anie m\u0142odego kap\u0142ana. Zg\u0142osi\u0142 si\u0119 wtedy o. S\u0142awomir Skwarczek i 13 listopada 1990 roku przyby\u0142 do Miednik.<\/p>\n Po wizycie w Miednikach i w Wilnie dnia 31 maja 1992 r. Genera\u0142 Zakonu o. Lanfranco Serrini pisa\u0142:<\/p>\n \u201ePrawnie przewiduje si\u0119 odtworzenie Kustodii lub Prowincji Litewskiej jako zale\u017cnej bezpo\u015brednio od Kurii Generalnej. Jest to koncepcja zgodna z ide\u0105 Nuncjusza Apostolskiego i arcybiskupa wile\u0144skiego\u201d.<\/p><\/blockquote>\n Wikariusz generalny Zakonu o. Donald Kos udzieli\u0142 zgody na za\u0142o\u017cenie klasztoru pod wezwaniem \u015bw. Kazimierza Kr\u00f3lewicza w Miednikach dnia 7 czerwca 1994 r. W tym samym dniu przy klasztorze zosta\u0142 erygowany Dom Nowicjatu.<\/p>\n Parafia zosta\u0142a ustanowiona w XV wieku. Le\u017cy na terenie archidiecezji wile\u0144skiej. Jest pod wezwaniem Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej i \u015bw. Kazimierza, kr\u00f3lewicza. Przez prowincj\u0119 gda\u0144sk\u0105 zosta\u0142a obj\u0119ta w 1989 roku.<\/p>\n Gwardianem i administratorem parafii jest o. J\u00f3zef Makarczyk.<\/strong><\/p>\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny w Miednikach Odpusty parafialne<\/strong><\/p>\n Kancelaria<\/strong><\/p>\n Msze \u015bw.<\/strong><\/p>\n Spowied\u017a \u015bw.<\/strong><\/p>\n W okresie najwi\u0119kszego rozkwitu Miedniki zwane Kr\u00f3lewskimi by\u0142y jednym z ochronnych osiedli zamykaj\u0105cych wej\u015bcie do stolicy od wschodu, na szlaku…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":125,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[14],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/377"}],"collection":[{"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=377"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/377\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1315,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/377\/revisions\/1315"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/125"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=377"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=377"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=377"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}\n
\np.w. Naj\u015bwi\u0119tszej Tr\u00f3jcy i \u015bw. Kazimierza<\/strong>
\n13192 Medininkai
\nsv. Kazimiero g. 4
\ntelefon parafialny 8-5- 2597296<\/p>\n<\/blockquote>\n\n
\n
\n
\n