Rozmowa z ks. Micha\u0142em Damazynem, teologiem duchowo\u015bci, kt\u00f3ry uwa\u017ca, \u017ce Wilno mo\u017ce mie\u0107 jeszcze jedn\u0105 b\u0142ogos\u0142awion\u0105.
\nKs. Micha\u0142 Damazyn \u2013 ksi\u0105dz diecezji bydgoskiej, doktor teologii, wyk\u0142adowca na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu i Prymasowskim Instytucie Kultury Chrze\u015bcija\u0144skiej w Bydgoszczy, duszpasterz akademicki, socjoterapeuta, autor publikacji z zakresu teologii duchowo\u015bci i historii najnowszej.<\/p>\n

W wile\u0144skim ko\u015bciele pw. b\u0142. Jerzego Matulewicza m\u00f3wi\u0142 Ksi\u0105dz o tym, \u017ce coraz wyra\u017aniej pojawia si\u0119 my\u015bl o rozpocz\u0119ciu procesu beatyfikacyjnego Heleny Majewskiej. Czy zosta\u0142y w tym celu podj\u0119te jakie\u015b konkretne kroki?<\/strong><\/p>\n

Na pewno jeszcze za wcze\u015bnie, by m\u00f3wi\u0107 o beatyfikacji, ale warto zwr\u00f3ci\u0107 na ni\u0105 uwag\u0119. Kilka lat temu odnale\u017ali\u015bmy w zakonnym archiwum jej \u201eDziennik\u201d. By\u0142 spisywany w latach 1940-1943. Dla mnie interesuj\u0105cy jest ju\u017c sam fakt przetrwania jej pism. Wiadomo, \u017ce ze wzgl\u0119du na zagro\u017cenie wynikaj\u0105ce z ograniczenia dzia\u0142alno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a przez komunistyczne w\u0142adze, archiwum Zgromadzenia Si\u00f3str od Anio\u0142\u00f3w by\u0142o kilka razy niszczone. Tymczasem \u201eDziennik\u201d znalaz\u0142 si\u0119 w\u015br\u00f3d niewielu ocala\u0142ych dokument\u00f3w z czas\u00f3w wojny. Teraz, gdy zosta\u0142 wydany, por\u00f3wnujemy go z innymi pismami, kt\u00f3re zosta\u0142y. Patrzymy na duchowo\u015b\u0107 s. Heleny i widzimy, \u017ce wpisuje si\u0119 ona w my\u015bl Ko\u015bcio\u0142a, dlatego w\u0142a\u015bnie m\u00f3wi\u0119, \u017ce stopniowo dorastamy do zapytania Ko\u015bcio\u0142a o jej \u015bwi\u0119to\u015b\u0107. Widz\u0119 te\u017c, \u017ce dla ludzi, kt\u00f3rzy czytaj\u0105 \u201eDziennik\u201d, jest on okazj\u0105 do wzrostu ich wiary, \u017ce bardziej si\u0119 modl\u0105, \u017ce bardziej ufaj\u0105 Bogu.<\/p>\n

Czy ma Ksi\u0105dz jakie\u015b konkretne informacje od os\u00f3b, kt\u00f3re czyta\u0142y pisma Heleny Majewskiej o tym, jak ta lektura wp\u0142yn\u0119\u0142a na ich wiar\u0119?<\/strong><\/p>\n

Tak, jest du\u017cy odzew. Nawet po moim kazaniu w ko\u015bciele pw. Ducha \u015awi\u0119tego, przychodzili ludzie, kt\u00f3rzy m\u00f3wili: \u201eja to czyta\u0142em, to jest takie zrozumia\u0142e, takie moje\u2026\u201d. Podczas takich spotka\u0144 cz\u0119sto s\u0142ysz\u0119, \u017ce \u201eDziennik\u201d jest wa\u017cny dla os\u00f3b, kt\u00f3re podkre\u015blaj\u0105 przede wszystkim jego prostot\u0119. Pisma Heleny Majewskiej s\u0105 ju\u017c dosy\u0107 dobrze znane. \u201eDziennik\u201d zosta\u0142 wydany w 2014 r., rok p\u00f3\u017aniej wyda\u0142em ksi\u0105\u017ck\u0119 \u201eLudzie mi\u0142osiernego Boga\u201d, gdzie Helena jest umieszczona po\u015br\u00f3d innych os\u00f3b, kt\u00f3re s\u0105 w jaki\u015b szczeg\u00f3lny spos\u00f3b zwi\u0105zane z Mi\u0142osierdziem.<\/p>\n

Jak wygl\u0105da takie \u201epytanie o \u015bwi\u0119to\u015b\u0107\u201d od strony prawa ko\u015bcielnego?<\/strong><\/p>\n

To d\u0142ugi proces. Powinien zaczyna\u0107 si\u0119 w miejscu, gdzie zmar\u0142a dana osoba, st\u0105d w przypadku s. Heleny spraw\u0119 na pewno nale\u017cy zg\u0142osi\u0107 arcybiskupowi wile\u0144skiemu i to do niego nale\u017cy decyzja. Inicjatywa za\u015b nale\u017cy do Zgromadzenia Si\u00f3str od Anio\u0142\u00f3w. Ja oczywi\u015bcie jestem gotowy do pomocy w tej sprawie. Jako teolog od lat zajmuj\u0119 si\u0119 duchowo\u015bci\u0105 Mi\u0142osierdzia i mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce w\u0142a\u015bnie w czasie tej swojej pracy \u201eodkry\u0142em\u201d s. Helen\u0119. Najpierw poprzez badanie los\u00f3w tzw. \u201esz\u00f3stki\u201d, czyli pierwszych kandydatek do nowego Zakonu Mi\u0142osierdzia, jakie w czasie wojny zacz\u0105\u0142 formowa\u0107 ks. Sopo\u0107ko. Gdzie\u015b w tle tamtych stara\u0144 o organizacj\u0119 tej wsp\u00f3lnoty pojawi\u0142a si\u0119 posta\u0107 zupe\u0142nie nieznanej mi wtedy Heleny Majewskiej. Zadzwoni\u0142em do si\u00f3str od Anio\u0142\u00f3w i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nie tylko mog\u0119 uzyska\u0107 o niej jakie\u015b informacje biograficzne, ale tak\u017ce jej pisma. W\u0142a\u015bnie w nich znalaz\u0142em odpowiedzi na wiele wa\u017cnych dla mnie pyta\u0144. Bardzo interesowa\u0142o mnie np. to, dlaczego ks. Sopo\u0107ko do sz\u00f3stki swych pierwszych uczennic wybra\u0142 w\u0142a\u015bnie te osoby, dlaczego nie by\u0142o ich wi\u0119cej. Odpowied\u017a znalaz\u0142em w jej \u201eDzienniku\u201d.<\/p>\n

W swojej ksi\u0105\u017cce \u201eLudzie mi\u0142osiernego Boga\u201d pisze Ksi\u0105dz, \u017ce na pocz\u0105tku XX w. podobne objawienia prywatne by\u0142y tak\u017ce we W\u0142oszech i Hiszpanii. Jak to si\u0119 sta\u0142o, \u017ce najbardziej znane s\u0105 te zwi\u0105zane z Wilnem? Wydaje si\u0119, \u017ce w tym okresie Ko\u015bci\u00f3\u0142 we W\u0142oszech czy Hiszpanii mia\u0142 niepor\u00f3wnywalnie wi\u0119ksze mo\u017cliwo\u015bci dzia\u0142ania\u2026<\/strong><\/p>\n

Ksi\u0105dz Sopo\u0107ko pisa\u0142 o tym bardzo prosto: \u201eNie jest przypadkiem, \u017ce w mie\u015bcie, gdzie kr\u00f3luje Matka Mi\u0142osierdzia, B\u00f3g przypomina prawd\u0119 o Mi\u0142osierdziu. Swoj\u0105 wa\u017cn\u0105 rol\u0119 odegra\u0142 tu oczywi\u015bcie i polski papie\u017c, \u015bw. Jan Pawe\u0142 II. S. Faustyna wr\u00f3ci\u0142a przecie\u017c do Krakowa, a po tych samych miejscach chodzi\u0142 m\u0142ody Karol Wojty\u0142a. Co prawda, ks. Sopo\u0107ko po rozmowie z Wojty\u0142\u0105, jeszcze jako biskupem, pisa\u0142, \u017ce odni\u00f3s\u0142 wra\u017cenie, \u017ce jest on raczej nieprzychylny kultowi Mi\u0142osierdzia. Wiemy jednak, \u017ce kiedy zosta\u0142 papie\u017cem, bardzo ten kult propagowa\u0142 i dzi\u015b nazywamy go niekiedy \u201epapie\u017cem mi\u0142osierdzia\u201d.
\nZnaczenie mia\u0142a r\u00f3wnie\u017c historia Wile\u0144szczyzny. Po wojnie wyjecha\u0142y st\u0105d tysi\u0105ce Polak\u00f3w i wielu z nich zabiera\u0142o ze sob\u0105 obrazki Jezusa Mi\u0142osiernego i zacz\u0105tki pobo\u017cno\u015bci. Napis \u201eJezu, ufam Tobie!\u201d, by\u0142 bardzo wa\u017cny dla ludzi, kt\u00f3rzy nie mieli przecie\u017c pewno\u015bci jutra i bali si\u0119 o przysz\u0142o\u015b\u0107 swoj\u0105 i swoich bliskich. Dla nich prawda o zaufaniu Bogu by\u0142a bardzo aktualna i dlatego dzielili si\u0119 ni\u0105 z innymi.
\nW czasie kazania w ko\u015bciele pw. Ducha \u015awi\u0119tego m\u00f3wi\u0142em, \u017ce ca\u0142kowicie zgadzam si\u0119 ze stwierdzeniem abp wile\u0144skiego Gintarasa Gru\u0161asa, kt\u00f3ry w Roku Mi\u0142osierdzia podkre\u015bla\u0142, \u017ce Wilno jest Betlejem Mi\u0142osierdzia. Patrz\u0105c w ten spos\u00f3b, mo\u017cemy powiedzie\u0107 r\u00f3wnie\u017c, \u017ce ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. Ducha \u015awi\u0119tego jest ko\u0142ysk\u0105 Mi\u0142osierdzia, bo przecie\u017c z tego miejsca rozchodzi\u0142 si\u0119 jego kult.<\/p>\n

Czy kult Mi\u0142osierdzia by\u0142 czym\u015b nowym w Ko\u015bciele?<\/strong><\/p>\n

Pod pewnymi wzgl\u0119dami by\u0142 kontynuacj\u0105. Przecie\u017c spotykamy go ju\u017c w Biblii i nauczaniu Ojc\u00f3w Ko\u015bcio\u0142a. Od XVII w. Ko\u015bci\u00f3\u0142 czerpie te\u017c z objawie\u0144 Serca Jezusa Ma\u0142gorzaty Alacoque, kt\u00f3ra us\u0142ysza\u0142a od Jezusa, \u017ce jest to ju\u017c ostatnie objawienie. W XIX wieku powstaj\u0105 za\u015b dziesi\u0105tki zakon\u00f3w, kt\u00f3re chc\u0105 spe\u0142nia\u0107 uczynki mi\u0142osierne wobec bli\u017anich. Objawienia mi\u0142osierdzia w XX w. czerpi\u0105 natomiast z powszechnej w\u00f3wczas duchowo\u015bci Serca Jezusa, kt\u00f3re jest nie tylko naj\u015bwi\u0119tsze, ale i najmi\u0142osierniejsze. W objawieniach s. Faustyny jest jednak pewna \u201enowo\u015b\u0107\u201d \u2013 mi\u0142osierdzie nie jest tylko przymiotem Serca Jezusa, ale Tr\u00f3jjedynego Boga.<\/p>\n

Pisze Ksi\u0105dz o tym, \u017ce s. Helena Majewska jest kontynuatork\u0105 misji s. Faustyny. Czy jej \u201eDziennik\u201d r\u00f3wnie\u017c wnosi co\u015b no\u015b nowego?<\/strong><\/p>\n

Helena pisze wprost o tym, \u017ce Jezus u\u017cywa jej \u201ejako narz\u0119dzia pomocniczego\u201d do za\u0142o\u017cenia nowego zgromadzenia. Jej rola w tej sprawie jest najbardziej widoczna. Jej \u201eDziennik\u201d wyja\u015bnia r\u00f3wnie\u017c wiele decyzji ksi\u0119dza Sopo\u0107ki, kt\u00f3re znamy z innych pism i wspomnie\u0144. Na tej podstawie mo\u017cemy mie\u0107 pewno\u015b\u0107, \u017ce w wielu kwestiach, jak np. dob\u00f3r kandydatek do wspominanego ju\u017c Zakonu Mi\u0142osierdzia, ks. Sopo\u0107ko jej s\u0142ucha\u0142. To ona zajmowa\u0142a si\u0119 nowym zgromadzeniem, gdy ks. Sopo\u0107ko ukrywa\u0142 si\u0119 w Czarnym Bo\u017ce, ucz\u0105c kandydatki \u017cycia zakonnego.<\/p>\n

Co przemawia za tym, \u017ce siostra Majewska mo\u017ce by\u0107 w przysz\u0142o\u015bci kandydatk\u0105 na o\u0142tarze?<\/strong><\/p>\n

My potrzebujemy \u015bwi\u0119tych, by od nich \u201epodpatrywa\u0107\u201d, w jaki spos\u00f3b mo\u017cemy i\u015b\u0107 do Jezusa. Wydaje mi si\u0119, \u017ce w tej chwili warto zapyta\u0107 Ko\u015bci\u00f3\u0142 o \u017cycie i wiar\u0119 s. Heleny, przede wszystkim ze wzgl\u0119du na prostot\u0119 jej relacji z Jezusem. Ona uczy nas takiego bardzo prostego zaufania, bez afiszowania si\u0119, raczej w ukryciu, takiej niewidocznej, anielskiej pomocy cz\u0142owiekowi przy pe\u0142nym zaufaniu i ofiarowaniu si\u0119 Bogu. Z pierwszych \u015bwiadectw o jej \u017cyciu, kt\u00f3re uda\u0142o nam si\u0119 zebra\u0107, wynika, \u017ce by\u0142a to osoba bardzo \u0142agodna, bardzo dobra, serdeczna, po prostu ludzka. Jestem przekonany, \u017ce warto postawi\u0107 pytanie czy mo\u017cemy j\u0105 na\u015bladowa\u0107.<\/p>\n

Czy \u201eDziennik\u201d b\u0119dzie przet\u0142umaczony na j\u0119zyk litewski?<\/strong><\/p>\n

Z tego co wiem, \u201eDziennik\u201d ju\u017c jest w t\u0142umaczeniu. Przed rokiem uczestniczy\u0142em r\u00f3wnie\u017c w Wilnie w konferencji naukowej zorganizowanej z okazji Roku Mi\u0142osierdzia, z kt\u00f3rej materia\u0142y maj\u0105 si\u0119 ukaza\u0107 w formie ksi\u0105\u017cki. Polsko-litewskie s\u0105 r\u00f3wnie\u017c banery, kt\u00f3re przygotowali\u015bmy, by poszerza\u0107 wiedz\u0119 o s. Helenie. Stopniowo wi\u0119c zaczynaj\u0105 si\u0119 pojawia\u0107 tak\u017ce informacje w j\u0119zyku litewskim.<\/p>\n

Czy zbiera Ksi\u0105dz informacje o siostrze Helenie? Czy mog\u0105 si\u0119 one przyda\u0107, je\u015bli zostanie wszcz\u0119ty proces beatyfikacyjny?<\/strong><\/p>\n

Tak. W tej chwili staram si\u0119 bada\u0107 jej biografi\u0119, uzupe\u0142nia\u0107 brakuj\u0105ce informacje. Nie jest to \u0142atwe, gdy\u017c cz\u0119sto si\u0119 przeprowadza\u0142a. Na pewno bardzo wa\u017cne s\u0105 wspomnienia. Od jej \u015bmierci min\u0119\u0142o ju\u017c wiele lat, ale by\u0107 mo\u017ce s\u0105 osoby, kt\u00f3re j\u0105 pami\u0119taj\u0105. Nie chodzi o d\u0142ugie opowie\u015bci albo jakie\u015b szczeg\u00f3lne \u015bwiadectwa, ale o zwyk\u0142e, nawet bardzo ma\u0142o znacz\u0105ce szczeg\u00f3\u0142y na jej temat. Po wojnie pracowa\u0142a jako sekretarka w Szkole nr. 5 na Antokolu, potem by\u0142a zes\u0142ana do \u0142agr\u00f3w. Po powrocie mieszka\u0142a niedaleko ko\u015bcio\u0142a w Kalwarii Wile\u0144skiej. By\u0107 mo\u017ce kto\u015b z parafian j\u0105 pami\u0119ta. Ka\u017cda informacja na jej temat jest dla nas w tej chwili bardzo cenna, cho\u0107 jestem \u015bwiadom, \u017ce mo\u017ce by\u0107 trudno ze \u015bwiadkami, gdy\u017c w tym roku mija 50 lat od jej \u015bmierci.<\/p>\n

O HELENIE MAJEWSKIEJ<\/strong>
\nUrodzi\u0142a si\u0119 jako c\u00f3rka W\u0142adys\u0142awa i Marii z domu Grzelak, 10 kwietnia 1902 roku na Podolu, we wsi Kury\u0142owce. Pochodzi\u0142a z polskiej rodziny, kt\u00f3ra kultywowa\u0142a patriotyczne tradycje. Ojciec przez d\u0142ugie lata pracowa\u0142 w Szkole Rzemie\u015blniczej na Podolu jako nauczyciel. Matka by\u0142a krawcow\u0105. Helena mia\u0142a dw\u00f3ch braci \u2013 starszego Boles\u0142awa i m\u0142odszego Kazimierza. Starszy zgin\u0105\u0142 w wieku 24 lat podczas I wojny \u015bwiatowej. Rodzina Majewskich musia\u0142a kilkakrotnie zmienia\u0107 miejsce zamieszkania. W gimnazjum na Podolu Helena Majewska uko\u0144czy\u0142a cztery klasy, a szko\u0142\u0119 zawodow\u0105 ju\u017c w Wilnie, gdzie zamieszka\u0142a z rodzin\u0105 w maju przed 1928 rokiem. Tutaj te\u017c pozna\u0142a i wst\u0105pi\u0142a do Zgromadzenia Si\u00f3str od Anio\u0142\u00f3w. \u015aluby wieczyste z\u0142o\u017cy\u0142a 2 pa\u017adziernika 1941 roku.
\nW po\u0142owie kwietnia 1940 roku zg\u0142osi\u0142a si\u0119 do ks. Micha\u0142a Sopo\u0107ki w sprawie objawie\u0144 nt. Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z nim w zak\u0142adaniu nowego zgromadzenia. Po wojnie, s. Helena, wraz z kilkoma innymi siostrami, nie skorzysta\u0142a z mo\u017cliwo\u015bci tzw. repatriacji i pozosta\u0142a w Wilnie, gdy ksi\u0105dz Sopo\u0107ko oraz siostry z nowo powstaj\u0105cego zgromadzenia wyjechali do Polski.
\nW pierwszych dniach lipca 1950 roku w\u0142adze sowieckie aresztowa\u0142y Helen\u0119 Majewsk\u0105, kt\u00f3ra pracowa\u0142a wtedy jako sekretarka w szkole na Antokolu. Oskar\u017cono j\u0105 o dzia\u0142ania antysowieckie (Siostry od Anio\u0142\u00f3w w Pryciunach ukrywa\u0142y ksi\u0119dza jezuit\u0119, za co zosta\u0142y aresztowane.) Skazano j\u0105 na 5 lat zes\u0142ania do obozu karnego w Dolince na stepach Karagandy. Przebywa\u0142a tam w latach 1951-1956, potem powr\u00f3ci\u0142a do Wilna. Zmar\u0142a 5 grudnia 1967 roku w domu si\u00f3str w Kalwarii Wile\u0144skiej, pochowana jest na cmentarzu So\u0142taniszki (lit. Saltoni\u0161ki\u0173 kapin\u0117s) w Wilnie.<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

\u017ar\u00f3d\u0142o: https:\/\/kurierwilenski.lt\/2017\/05\/05\/ks-michal-damazyn-chcemy-zapytac-o-swietosc-heleny-majewskiej\/<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Rozmowa z ks. Micha\u0142em Damazynem, teologiem duchowo\u015bci, kt\u00f3ry uwa\u017ca, \u017ce Wilno mo\u017ce mie\u0107 jeszcze jedn\u0105 b\u0142ogos\u0142awion\u0105. Ks. Micha\u0142 Damazyn \u2013…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1154,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[22],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/619"}],"collection":[{"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=619"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/619\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":635,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/619\/revisions\/635"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1154"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=619"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=619"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/frater.lt\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=619"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}